Ελευθέρα Αποστολική Εκκλησία Πεντηκοστής

"Προσέχετε λοιπόν πως να περιπατήτε ακριβώς, μη ως άσοφοι, αλλ' ως σοφοί"

2011-04-10T12:50:00.000-07:00

Προς Εφεσίους 5:15: "Προσέχετε λοιπόν πως να περιπατήτε ακριβώς, μη ως άσοφοι, αλλ' ως σοφοί, εξαγοραζόμενοι τον καιρόν, διότι αι ημέραι είναι πονηραί. Διά τούτο μη γίνεσθε άφρονες, αλλά νοείτε τι είναι το θέλημα του Κυρίου. Και μη μεθύσκεσθε με οίνον, εις τον οποίον είναι ασωτία, αλλά πληρούσθε διά του Πνεύματος, λαλούντες μεταξύ σας με ψαλμούς και ύμνους και ωδάς πνευματικάς, άδοντες και ψάλλοντες εν τη καρδία υμών εις τον Κύριον, ευχαριστούντες πάντοτε υπέρ πάντων εις τον Θεόν και Πατέρα εν ονόματι του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, υποτασσόμενοι εις αλλήλους εν φόβω Θεού."

Στα παραπάνω εδάφια του κεφαλαίου αυτού ο απόστολος Παύλος προτρέπει τους χριστιανούς να περιπατούν εν αγάπη, με την αμαρτία (πορνεία - ακαθαρσία - πλεονεξία) ούτε να ονομάζεται μεταξύ των χριστιανών όπως και η αισχρότητα, η μωρολογία, η βωμολοχία.
Τώρα ο απόστολος Παύλος δια Πνεύματος Αγίου βάζει και άλλους παραμέτρους. Από την μιά αφήνω την αμαρτία έξω από την ζωή μου, αλλά και από την άλλη καθώς ξεκινάω να ζήσω την πνευματική ζωή προχωρώ να περιπατώ ακριβώς μη ως άσοφος αλλά ως σοφός, εξαγοραζόμενος τον καιρόν.
Πως χρησιμοποιώ τον χρόνο που έχω; πως διαχειρίζομαι τον χρόνο που έχω; Ο Θεός μας έχει δώσει τις εικοσιτέσσερις ώρες που διαρκεί μια ημέρα και εμείς οφείλουμε να διαχειριστούμε τον χρόνο αυτόν. Η χρήση του χρόνου αυτού είναι στην δική μας ευχέρεια. Ανάλογα με το τί έχω μέσα στην καρδιά μου διαχειρίζομαι τον χρόνο μου. Θέλω πολλά χρήματα; Εργάζομαι σκληρά από το πρωί μέχρι το βράδυ. Θέλω τον Κύριο; Μένω στην προσευχή, διαβάζω τον λόγο του Θεού, έχω κοινωνία μετ' αλλήλων. Η διαχείριση του χρόνου είναι δική μου. Πολλές φορές αναβάλουμε για αργότερα, όμως δεν ξέρουμε πότε θα έρθει ο Κύριος να μας πάρει.

"Διά τούτο μη γίνεσθε άφρονες, αλλά νοείτε τι είναι το θέλημα του Κυρίου " Πρέπει να προσπαθούμε να καταλάβουμε τι θέλει ο Θεός. Ποιό είναι το θέλημα του Θεού. Να προσπαθούμε να το εκτελέσουμε χωρίς εξαναγκασμό.
"Και μη μεθύσκεσθε με οίνον, εις τον οποίον είναι ασωτία, αλλά πληρούσθε διά του Πνεύματος " Δεν νοείται πνευματική ζωή χωρίς πλήρωση Πνεύματος Αγίου. Και όταν λέμε πλήρωση με Πνεύμα Αγιο δεν είναι μόνο να μιλάμε γλώσσες (που είναι αποτέλεσμα) αλλά είναι το γέμισμα μέσα στην καρδιά μας με την αγάπη του Θεού, που κατακαίει τα πάντα, όπου ο άνθρωπος γεμίζει με την αγάπη του Θεού, όπου δεν βλέπουμε σε κανέναν καμία διαφορά και θέλουμε όλους να τους αγκαλιάζουμε, τους βλέπουμε όλους αγίους, όπου η αγάπη του Θεού έχει κυριαρχήσει και κατακλύσει την καρδιά μας και δεν υπάρχει χώρισμα με κανέναν αδελφό.
Το άλλο χαρακτηριστικό αυτού που πληρούται με Πνέυμα Αγιο είναι οτι περιμένει τον Κύριο. Ο άνθρωπος που πληρούται Πνεύματος Αγίου θέλει να έρθει ο Κύριος το γρηγορότερο γαι να ζήσει μαζί του. Και βεβαίως θα λειτουργήσουν και τα χαρίσματα.
"υποτασσόμενοι εις αλλήλους εν φόβω Θεού." Δεν σημαίνει οτι επειδή πληρώθηκα με Πνεύμα Αγιο, ή μου έδωσε ο Θεός μια αποκάλυψη, μια φανέρωση, ή ένα ωραίο ενύπνιο, ή ένα ωραίο κήρυγμα, θα είμαι πάνω από τους άλλους αδελφούς μου, ή θα κάνω ότι θέλω στους άλλους. Θα υποτασσόμεθα ό ένας στον άλλον με φόβο Θεού. Αλλωστε όποιος βρίσκεται στην παρουσία του Θεού έχει τον φόβο του Θεού.

"μη λυπείτε το Πνεύμα το Άγιον του Θεού, με το οποίον εσφραγίσθητε διά την ημέραν της απολυτρώσεως"

2011-04-03T15:46:00.000-07:00

Προς Εφεσίους 4:17 "Τούτο λοιπόν λέγω και μαρτύρομαι διά του Κυρίου, να μη περιπατήτε πλέον καθώς και τα λοιπά έθνη περιπατούσιν εν τη ματαιότητι του νοός αυτών, εσκοτισμένοι την διάνοιαν, απηλλοτριωμένοι όντες από της ζωής του Θεού διά την άγνοιαν την ούσαν εν αυτοίς, διά την πώρωσιν της καρδίας αυτών, οίτινες αναισθητούντες, παρέδωκαν εαυτοίς εις την ασέλγειαν, διά να εργάζωνται πάσαν ακαθαρσίαν ακορέστως. Σεις όμως δεν εμάθετε ούτω τον Χριστόν, επειδή αυτόν ηκούσατε και εις αυτόν εδιδάχθητε, καθώς είναι η αλήθεια εν τω Ιησού· να απεκδυθήτε τον παλαιόν άνθρωπον τον κατά την προτέραν διαγωγήν, τον φθειρόμενον κατά τας απατηλάς επιθυμίας, και να ανανεόνησθε εις το πνεύμα του νοός σας και να ενδυθήτε τον νέον άνθρωπον, τον κτισθέντα κατά Θεόν εν δικαιοσύνη και οσιότητι της αληθείας. Όθεν απορρίψαντες το ψεύδος, λαλείτε αλήθειαν έκαστος μετά του πλησίον αυτού· διότι είμεθα μέλη αλλήλων. Οργίζεσθε και μη αμαρτάνετε· ο ήλιος ας μη δύη επί τον παροργισμόν σας, μήτε δίδετε τόπον εις τον διάβολον. Ο κλέπτων ας μη κλέπτη πλέον, μάλλον δε ας κοπιάζη εργαζόμενος το καλόν με τας χείρας αυτού, διά να έχη να μεταδίδη εις τον χρείαν έχοντα. Μηδείς λόγος σαπρός ας μη εξέρχηται εκ του στόματός σας, αλλ' όστις είναι καλός προς οικοδομήν της χρείας, διά να δώση χάριν εις τους ακούοντας. Και μη λυπείτε το Πνεύμα το Άγιον του Θεού, με το οποίον εσφραγίσθητε διά την ημέραν της απολυτρώσεως. Πάσα πικρία και θυμός και οργή και κραυγή και βλασφημία ας αφαιρεθή από σας μετά πάσης κακίας· γίνεσθε δε εις αλλήλους χρηστοί, εύσπλαγχνοι, συγχωρούντες αλλήλους, καθώς ο Θεός συνεχώρησεν εσάς διά του Χριστού"
Ο λαός του Θεού δεν μπορεί να περπατά στην ζωή του όπως ο κόσμος με ασέλγια με ακαθαρσία και ασυδοσία. Ο χριστιανός περπατάει με βάση το ευαγγέλιο την ζωή του Χριστού. Καλείται τώρα να απεκδυθεί τον παλιό άνθρωπο. Μπορεί κατά την διάρκεια της εν Χριστώ ζωής να βγαίνουν κάποια παλία ελαττώματα όμως είμαστε "υποχρεωμένοι" να τα κόψουμε καθώς και η καλιελαία έχει κεντριστεί και οι παραφυάδες αφαιρούνται.
"Όθεν απορρίψαντες το ψεύδος, λαλείτε αλήθειαν έκαστος μετά του πλησίον αυτού": Ενα άλλο γεγονός της ζωή του χριστιανού είναι οτι λέει πάντα αλήθεια: Ψαλμ. 12:1 "Κύριε, τις θέλει κατοικήσει εν τη σκηνή σου; τις θέλει κατοικήσει εν τω όρει τω αγίω σου; Ο περιπατών εν ακεραιότητι και εργαζόμενος δικαιοσύνην, και λαλών αλήθειαν εν τη καρδία αυτού·" Λέω στην καρδιά μου την αλήθεια αλλά λέω και στον διπλανό μου την αλήθεια. Ο χριστιανός δεν λέει ψέματα, δεν λέει και ναι και όχι, αλλά το ναί είναι ναί και το όχι είναι όχι.
"Οργίζεσθε και μη αμαρτάνετε· ο ήλιος ας μη δύη επί τον παροργισμόν σας" Κάποιος μπορεί να μας ενοχλεί, να μας αδικεί και οργιζόμαστε. Καθώς θα τελείώνει η μέρα θα πρέπει να έχει φύγει αυτή η οργή. Θα πρέπει να τα έχουμε "βρει" με τον εαυτό μας και να έχουμε συμφιλιωθεί να έχειησυχάσει η καρδιά μας. Αν δεν μπορώ να ζητήσω από τον Θεό να με βοηθήσει να την βγάλω. Διότι άμα η οργή και ο θυμός παραμένει μέσα στην καρδιά μου, αρχίζω και σκέφτομαι διάφορα. Σκέφτομαι πονηρά, σκέφτομαι εκδικητικά με κακία, μπαίνει φθόνος στην καρδιά μου, μπαίνουν ρίζες πικρίας και ο άνθρωπος είναι πολύ δύσκολο να ελευθερωθεί διότι ο διάβολος βρίσκει χώρο στην καρδιά μου.
"Ο κλέπτων ας μη κλέπτη πλέον, μάλλον δε ας κοπιάζη εργαζόμενος το καλόν με τας χείρας αυτού, διά να έχη να μεταδίδη εις τον χρείαν έχοντα": Το ευαγγέλιο αναποδογυρίζει τα πράγματα, μας αναποδογυρίζει την ζωή μας. Οχι μόνο δεν πρέπει να κλέβω αλλά να δουλεύω και να δίνω κιόλας. Η κλοπή δεν είναι μόνο να κλέψω το πορτοφόλι του άλλου, αλλά να παίρνω ότι δεν μου ανήκει. Οταν δεν αποδίδω εκείνο το οποίο πρέπει στον άλλον, τον κλέβω. Το ευαγγέλιο λέει όχι μόνο να μην κλέβουμε αλλά να δουλεύουμε τίμια και από αυτά τα οποία έχουμε να αποδώσουσε και σε κάποιον άλλο. Δηλαδή όχι μόνο να δώσω στον άλλον αυτό που του οφείλω (να μην τον κλέβω) αλλά αφού έχω αποδόσω τις υποχρεώσεις μου, θα δώσω στον άλλον και από αυτό το οποίο έχω.
"Μηδείς λόγος σαπρός ας μη εξέρχηται εκ του στόματός σας" : Ο χριστιανός δεν μπορεί να βομολωχεί, να λέει άσχημες και αισχρές κουβέντες, να βγαίνουν λόγια σαπρά από το στόμα του χριστιανού αλλά ο λόγος του θα πρέπει να είναι προς χρείαν οικοδομής.
"Και μη λυπείτε το Πνεύμα το Άγιον του Θεού, με το οποίον εσφραγίσθητε διά την ημέραν της απολυτρώσεως.": Το συμπέρασμα όλων των παραπάνω οτι όταν αυτά υπάρχουν στον άνθρωπο είναι να λυπάται το Πνεύμα το Αγιο. Οταν υπάρχει ασέλγεια, οταν υπάρχει θυμός με αμαρτία που δεν μπορεί να φύγει, όταν υπάρχει κλοπή, λυπάται το Πνεύμα το Αγιο. Καμιά φορά ο Θεός μας επισκέπτεται ενώ είμαστε έτσι, και νομίζουμε οτι είμαστε καλοί αφού μας επισκέπτεται. Ομως ο λόγος της επίσκεψης είναι οτι θέλει να αγιαστούμε, να μας δώσει την δύναμη να αποβάλουμε όλα αυτά τα κακά από πάνω μας. Μην εκλαμβάνουμε την επίσκεψη του Θεού σαν επιβράβευση (π.χ."μου μίλησε ο Θεός" ή "μου έδειξε ο Θεός ένα ενύπνιο" ) η επίσκεψη του Κυρίου είναι για να μας δείξει οτι είναι παρόν και θέλει να αγιαστούμε. Το Πνεύμα το Αγιο όταν αμαρτάνουμε λυπάται. Πολλές φορές με αμαρτίες όντες ζητάμε από τον Θεό να μας οδηγήσει και να κάνει θαύματα με μας, όμως ο Θεός προσπαθεί να μας βγάλει από την αμαρτία προσπαθεί να κόψει τα ελαττώματα, προσπαθεί να μας αγιάσει. Δεν μπορεί να ενεργήσει αλλά λυπάται και περιμένει την επιστοφή και την διόρθωση.

"Η ενότητα της πίστεως μέσα στην εκκλησία"

2011-04-03T15:38:00.000-07:00

Προς Εφεσίους 4:11 "Και αυτός έδωκεν άλλους μεν αποστόλους, άλλους δε προφήτας, άλλους δε ευαγγελιστάς, άλλους δε ποιμένας και διδασκάλους, προς την τελειοποίησιν των αγίων, διά το έργον της διακονίας, διά την οικοδομήν του σώματος του Χριστού, εωσού καταντήσωμεν πάντες εις την ενότητα της πίστεως και της επιγνώσεως του Υιού του Θεού, εις άνδρα τέλειον, εις μέτρον ηλικίας του πληρώματος του Χριστού, διά να μη ήμεθα πλέον νήπιοι, κυματιζόμενοι και περιφερόμενοι με πάντα άνεμον της διδασκαλίας, διά της δολιότητος των ανθρώπων, διά της πανουργίας εις το μεθοδεύεσθαι την πλάνην, αλλά αληθεύοντες εις την αγάπην να αυξήσωμεν εις αυτόν κατά πάντα, όστις είναι η κεφαλή, ο Χριστός, εξ ου παν το σώμα συναρμολογούμενον και συνδεόμενον διά πάσης συναφείας των συνεργούντων μελών, κατά την ανάλογον ενέργειαν ενός εκάστου μέρους κάμνει την αύξησιν του σώματος προς οικοδομήν εαυτού εν αγάπη."
Ο Κύριος έδωσε στην εκκλησία Του τις διακονίες: αποστόλους, προφήτες, ευαγγελιστές, ποιμένες, διαδασκάλους, για την τελειοποίηση των αγίων, για το έργο της διακονίας, για την οικοδομή του σώματος του Χριστού, εωσού φτάσουμε στην ενότητα της πίστεως. Πως θα καταντήσουμε στην ενότητα της πίστεως (που σημαίνει οτι πιστεύουμε όλοι στο ίδιο πράγμα) όταν υπάρχουν πέντε διαφορετικές γνώμες; Θεωρώντας οτι μια είναι σωστή (αυτού που τα λέει πιό καλά ή που είναι ο πιό έξυπνος) και καταργώνας όλες τις άλλες; Οχι βέβαια. Η ενότητα της πίστεως είναι το αποτέλεσμα της ενέργειας του Θεού μέσα στην εκκλησία η οποία ενεργείται δια των διακονιών. Ο Κύριος έδωσε τις διακονίες για να "καταντήσωμε πάντες" στην ενότητα της πίστεως.
Και βέβαια υπάρχουν άνθρωποι που δεν έχουν καταλάβουν κάτι, δεν μπορούμε να τους το επιβάλουμε. Σε μια πορεία της εκκλησίας μέσα στο χρόνο υπάρχουν νεογέννητα που δεν μπορούν να ακολουθήσουν με τον ίδιο ρυθμό. Οταν ο Ιακώβ ερχόταν από τον Λάβαν στη γη των πατέρων του και συνάντησε τον Ησάφ, του είπε οτι πρέπει να έρθω μαζί με το κοπάδι διότι έχω πρόβατα, προβατίνες, λεχώνες, εγκυμωνούσες και πρέπει να πάω με τον ρυθμό που απαιτείται. Αν πάω πιο γρήγορα κινδυνεύω να χάσω όλο το κοπάδι. Ο Κύριος έχει βάλει τις διακονίες μέσα στην εκκλησία και με τον λόγο του Θεού ο άνθρωπος διορθώνεται, αγιάζεται, καθαρίζεται, καταλαβαίνει τον λόγο του Θεού όλο και καλύτερα και έτσι επιτυγχάνεται η ενότητα της πίστεως.
Το αποτέλεσμα δε της ενότητας της πίστεως είνα να αυξάνωμε εις Αυτόν κατά πάντα αληθεύοντες στην αγάπη, και το σώμα του Χριστού με την ανάλογη ενέργεια κάθε μέλους να αυξάνεται προς οικοδομή εν αγάπη η οποία καλύπτει τα πάντα.

"Σας παρακαλώ να περιπατήσετε αξίως της προσκλήσεως καθ' ην προσεκλήθειτε"

2011-03-20T15:48:00.000-07:00

Προς Εφεσίους 4: 1-6 "Σας παρακαλώ λοιπόν εγώ ο δέσμιος εν Κυρίω να περιπατήσητε αξίως της προσκλήσεως, καθ' ην προσεκλήθητε, μετά πάσης ταπεινοφροσύνης και πραότητος, μετά μακροθυμίας, υποφέροντες αλλήλους εν αγάπη, σπουδάζοντες να διατηρήτε την ενότητα του Πνεύματος διά του συνδέσμου της ειρήνης. Εν σώμα και εν Πνεύμα, καθώς και προσεκλήθητε με μίαν ελπίδα της προσκλήσεώς σας· εις Κύριος, μία πίστις, εν βάπτισμα· εις Θεός και Πατήρ πάντων, ο ων επί πάντων και διά πάντων και εν πάσιν υμίν."

Ο απόστολος Παύλος μας παρακαλεί μέσα από την φυλακή που βρίσκεται να περπατήσουμε αξίως της προσκλήσεως που λάβαμε από τον Ιησού Χριστό και να Τον ακολουθήσουμε, "... μη εις συμπόσια και μέθας, μη εις κοίτας και ασελγείας, μη εις έριδα και φθόνον..." αλλά να είναι ο Κύριός μας ο καλός ποιμένας, ο οδηγός μας ο Ιησούς Χριστός, σύμφωνα με το ευαγγέλιο του Θεού. Με ταπεινή καρδιά και με πραότητα που είναι καρπός του Αγίου Πνεύματος. Μετά μακροθυμίας, με μεγάλη καρδία να ανεχόμαστε τους αδελφούς και τον καθένα που επιτρέπει ο Θεός να κάθεται δίπλα μας.

Υποφέροντες αλλήλους εν αγάπη, να υπομένουμε ο ένας τον άλλον, σπουδάζοντας να διατηρούμε την ενότητα του Πνεύματος. Σπουδάζω σημαίνει οτι ενδιαφέρομαι και το προσπαθώ εγώ προσωπικά, το φροντίζω εγώ προσωπικά να διατηρώ την ενότητα του Πνεύματος δια του συνδέσμου της ειρήνης. Στην προς Ρωμαίους λέει "όσον το αφ' υμών ειρηνεύετε μετά πάντων ανθρώπων". Πρέπει να φροντίζω να είμαι συνδεδεμένος με τον αδελφό μου. Δεν ψάχνω αιτία για να χωρίσω από τον αδελφό μου. Αντίθετα ψάχνω τρόπο να βγάλω τα χωρίσματα που τυχόν έχω με τον αδελφό μου και να γίνω ένα μαζί του. Και αν κάπου διαφωνούμε η καρδιά μας δεν πρέπει να χαλάει αλλά πρέπει να παραμένει ενωμένη με τον αδελφό.

Η ειρήνη του Χριστού μας συνδέει, η ειρήνη που είναι καρπός του Αγίου Πνεύματος, και δεν μπορεί να χαλάει. Αν χαλάσει η ειρήνη μου επειδή κάτι μου είπε ο αδελφός μου, κάτι με πείραξε, μπορεί και να με αδίκησε, θα πρέπει να πάω στον Κύριο και να ζητήσω βοήθεια και συγχώρεση, ώστε να την ξαναβρώ, και ανεξάρτητα ποιος φταίει θα πρέπει πρώτα να πάω στον Κύριο να ζητήσω συγνώμη και να του απευθυνθώ: "Κύριε βοήθησέ με εκνευρίστηκα, θύμωσα, φώναξα, αγανάκτησα, έχασα την ειρήνη μου. Βοήθησέ με να διορθωθώ, να μην χάνω εύκολα την ειρήνη μου, βοήθησέ με να αποκαταστήσω την σχέση μου με τον αδελφό μου."

Ολοι είμαστε μέλη του ιδίου σώματος, άλλος χέρι, άλλος πόδι, άλλος μάτι, άλλος αυτί, όλοι όμως μέλη του ιδίου σώματος. Εν σώμα και εν πνεύμα, έχοντας όλοι την ίδια ελπίδα: οτι θα πάμε στον ουρανό να συναντήσουμε τον Ιησού Χριστό. Ενας Κύριος, μία πίστις. Ο Κύριος αυτός δεν θέλει να τσακωνόμαστε μεταξύ μας, αλλά θέλει να αγαπιόμαστε μεταξύ μας, θέλει να είμαστε μια καρδιά και ένα πνεύμα: "διά να ήναι πάντες εν, καθώς συ, Πάτερ, είσαι εν εμοί και εγώ εν σοι, να ήναι και αυτοί εν ημίν εν, διά να πιστεύση ο κόσμος ότι συ με απέστειλας", "Εκ τούτου θέλουσι γνωρίσει πάντες ότι είσθε μαθηταί μου, εάν έχητε αγάπην προς αλλήλους." Ο Κύριος λοιπόν θέλει να μας βλέπει ενωμένους και αγαπημένους. Πολλές φορές πάμε στον Κύριο και κατηγορούμε τους αδελφούς μας, και λυπάται ο Θεός, με την συμεριφορά μας, διότι για όλους έχει πεθάνει και έχει δώσει το πολύτιμο αίμα του.

"Κατά χάριν είστε σεσωσμένοι δια της πίστεως"

2011-03-13T14:21:00.000-07:00

Προς Εφεσίους 2:1-10 "Και εσάς όντας νεκρούς διά τας παραβάσεις και τας αμαρτίας εζωοποίησεν, εις τας οποίας περιεπατήσατέ ποτέ κατά το πολίτευμα του κόσμου τούτου, κατά τον άρχοντα της εξουσίας του αέρος, του πνεύματος το οποίον ενεργεί την σήμερον εις τους υιούς της απειθείας· μεταξύ των οποίων και ημείς πάντες ανεστράφημέν ποτέ κατά τας επιθυμίας της σαρκός ημών, πράττοντες τα θελήματα της σαρκός και των διαλογισμών, και ήμεθα εκ φύσεως τέκνα οργής, ως και οι λοιποί· ο Θεός όμως πλούσιος ων εις έλεος, διά την πολλήν αγάπην αυτού με την οποίαν ηγάπησεν ημάς, και ενώ ήμεθα νεκροί διά τα αμαρτήματα, εζωοποίησεν ημάς μετά του Χριστού· κατά χάριν είσθε σεσωσμένοι· και συνανέστησε και συνεκάθισεν εν τοις επουρανίοις διά Ιησού Χριστού, διά να δείξη εις τους επερχομένους αιώνας τον υπερβάλλοντα πλούτον της χάριτος αυτού διά της προς ημάς αγαθότητος εν Χριστώ Ιησού. Διότι κατά χάριν είσθε σεσωσμένοι διά της πίστεως· και τούτο δεν είναι από σας, Θεού το δώρον· ουχί εξ έργων, διά να μη καυχηθή τις. Διότι αυτού ποίημα είμεθα, κτισθέντες εν Χριστώ Ιησού προς έργα καλά, τα οποία προητοίμασεν ο Θεός διά να περιπατήσωμεν εν αυτοίς."

Ως άνθρωποι είμασταν "νεκροί" από τις παραβάσεις και τις αμαρτίες μας και ο Χριστός μας ζωοποίησε. Περπατήσαμε στο θέλημα της σαρκός και των διαλογισμών αλλά ήρθε ο Χριστός μας ζωοποίησε και περπατούμε σύμφωνα με το ευαγγέλιο. Σε κάθε τι που σκέφτομαστε να πράξουμε ελέγχουμε πλέον αν αυτό είναι σύμφωνο με το ευαγγέλιο. Και όχι μόνο μας ζωοποίησε αλλά μας συνανέστησε και μας συνεκάθησε στους ουρανούς δια του Ιησού Χριστού. Ειμαστε κληρονόμοι του Θεού και συγκληρονόμοι του Ιησού Χριστού.

Αυτό δεν οφείλεται στο ότι είμασταν καλοί άνθρωποι και τα κάναμε όλα πολύ καλά αλλά κατά την χάρη του Χριστού. Οχι λόγω των καλών έργων που κάναμε και σωθήκαμε και ελευθερωθήκαμε από την αμαρτία μας, αλλά ήρθε ο Χριστός και μας έσωσε. Και δεν μπορεί να καυχηθεί κανείς ενώπιον του Θεού και να πεί οτι "ήμουνα καλός", ή "τα καταλαβαίνω όλα αμέσως", ¨η "έχω πολύ πειθαρχία στον εαυτόν μου και πειθαρχώ και στο ευαγγέλιο", αλλά είναι η χάρις του Ιησού Χριστού, είναι το έλεος του Θεού. "Κατά χάριν είσθε σεσωσμένοι δια της πίστεως".

Και τώρα αφού μας ζωοποίησε, μας συνανέστησε, μας συνεκάθησε ουχί εξ έργων για να μην καυχηθεί κάποιος, μας προετοίμασε, μας βάπτισε με Πνεύμα Αγιο για να περπατήσουμε μια νέα ζωή με έργα αγαθά. Ο άνθρωπος τώρα είναι νέο κτίσμα, αναγεννημένος, σωσμένος, βαπτισμένος με Πνεύμα Αγιο, έτοιμος να κάνει καλά έργα, Με αγάπη, με ειρήνη, με χαρά, τον ιλαρό δότη αγαπά ο Θεός. Αυτό είναι χάρις Θεού, είναι το αποτέλεσμα της σωτηρίας που έχει κάνει ο Χριστός στη ζωή μας. Τα έργα αυτά τα καλά τα προετοίμασε ο Θεός για να περπατήσουμε στην νέα ζωή μας. Και για κάθε έναν ξεχωριστά ο Θεός έχει προετοιμάσει καλά έργα έτσι ώστε αυτά που μπορεί να κάνει ο ένας ίσως ο άλλος να μην μπορεί να τα κάνει, αλλά όλοι να είμαστε μέλη αλλήλων, μέλη του σώματος του Ιησού Χριστού και έτσι οικοδομείται η εκκλησία του Θεού.

"Θα καυχώμαι στον σταυρό του Κυρίου Ημών Ιησού Χριστού"

2011-02-27T14:16:00.000-08:00

Γαλ. 6: 12-17 "Όσοι θέλουσι να αρέσκωσι κατά την σάρκα, ούτοι σας αναγκάζουσι να περιτέμνησθε, μόνον διά να μη διώκωνται διά τον σταυρόν του Χριστού. Διότι ουδέ οι περιτεμνόμενοι αυτοί φυλάττουσι τον νόμον· αλλά θέλουσι να περιτέμνησθε σεις, διά να έχωσι καύχησιν εις την σάρκα σας. Εις εμέ δε μη γένοιτο να καυχώμαι ειμή εις τον σταυρόν του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, διά του οποίου ο κόσμος εσταυρώθη ως προς εμέ και εγώ ως προς τον κόσμον. Διότι εν Χριστώ Ιησού ούτε περιτομή ισχύει τι ούτε ακροβυστία, αλλά νέα κτίσις. Και όσοι περιπατήσωσι κατά τον κανόνα τούτον, ειρήνη επ' αυτούς και έλεος, και επί τον Ισραήλ του Θεού."

Ο άνθρωπος που κάνει έργα, που βάζει κανόνες στην ζωή του και τους τηρεί (περί νηστείας, προσευχής, καλών έργων κ.α.) θεωρεί οτι είναι καλός. Αλλά αυτό δεν ισχύει. Κανείς δεν είναι καλός : "Πάντες εξέκλιναν, ομού εξηχρειώθησαν· δεν υπάρχει ο πράττων αγαθόν, δεν υπάρχει ουδέ εις" . Δεν είμαστε καλοί επειδή κάνουμε ορισμένα πράγματα (που εμείς τα ορίζουμε) αλλά ο Χριστός μας κάνει καλούς, η δόξα ανήκει μόνο στον Χριστό. Το ευαγγέλιο θα το αφήσουμε ακέραιο στην ζωή μας. Δεν χρειάζεται ΚΑΙ κάτι άλλο για να σωθούμε. Μόνο το ευαγγέλιο είναι τέλειο και ολοκληρωμένο και μπορεί να σώσει τον άνθρωπο. Κάθε χριστιανικό δόγμα βάζει και άλλα θέματα (δικής του παράδοσης) που θεωρεί οτι τηρώντας τα κάποιος κερδίζει την βασιλεία των ουρανών. Δεν χρειάζεται τίποτα άλλο για συμπλήρωμα .

Ο απόστολος Παύλος όμως λέει: "Αλλά και εάν ημείς ή άγγελος εξ ουρανού σας κηρύττη άλλο ευαγγέλιον παρά εκείνο, το οποίον σας εκηρύξαμεν, ας ήναι ανάθεμα". Μερικοί καυχώνται σε αυτά που κάνουν για τον Χριστό και όχι ΣΤΟΝ Χριστό. Δεν σώζομαι για ό,τι και αν κάνω, αλλά γιατί ο Ιησούς Χριστός σταυρώθηκε για εμένα στον σταυρό του Γολγοθά. Αυτό είναι ο ευαγγέλιο. Πέθανε για τις αμαρτίες μου, ετάφη, ανέστη για την δικαίωσή μου, είναι στα δεξιά του Πατρός και μεσιτεύει για μένα. Αυτός με σώζει. Αυτό το ευαγγέλιο με σώζει. Δεν χρειάζεται και κάτι άλλο, ώστε να μην καυχιέται κανείς στο έργο του και στον εαυτόν του.

Αυτοί λοιπόν που τους έβαζαν να περιτέμνωνται θέλανε να έχουνε καύχηση στην περιτομή (στην σάρκα) και τον σταυρό του Χριστού τον έβαζαν σε δεύτερη μοίρα. Ομως ο απόστολος Παύλος διευκρινίζει οτι καυχώμαστε μόνο στον σταυρό του Χριστού. Αυτός είναι η σωτηρία μας. Η θυσία του Χριστού στον σταυρό. Δεν είμαστε οπαδοί κάποιας ομάδας (π.χ. των περιτεμνωμένων, ή των ιουδαιζώντων) αλλά μαθητές του Ιησού Χριστού. Δεν σώζει καμία άλλη ομάδα αλλά ο σταυρός του Χριστού. Ωστε δεν έχει καμία αξία η περιτομή ή η ακροβυστία αλλά ο Χριστός που με έκανε νέο κτίσμα, ένα νέο άνθρωπο που είμαι έτοιμος να περιπατήσω σε μια νέα ζωή.

Οποιος θέλει να σωθεί μπορεί να πάει μπροστά στον Χριστό. Θα ρωτήσει κάποιος και πού είναι ο Χριστός; στο δωμάτιό σου, στο γραφείο σου, στο σπίτι σου, εκεί που η καρδιά σου μπορεί να βρεθεί σε κατάνυξη σε μετάνοια εκεί είναι και ο Χριστός. Εκεί μπορείς να πεις Χριστέ μου σώσε με, ελευθέρωσέ με, ελέησέ με, βάλε φως μες την ψυχή μου, άνοιξε την καρδιά μου, άνοιξε τα μάτια μου να σε δώ. Τότε ο άνθρωπος βλέπει τον Χριστό, γνωρίζει τον Χριστό και η μόνη δόξα που αναπέμπει είναι η δόξα του Χριστού. Αυτός είναι κανόνας του ευαγγελίου, περπατώντας τον θα έχει την ειρήνη του Χριστού στην ζωή του.

"Αλλήλων τα βάρη βαστάζετε"

2011-02-23T15:34:00.000-08:00

Προς Γαλάτες 6: 1-10

Αδελφοί, και εάν άνθρωπος απερισκέπτως πέση εις κανέν αμάρτημα, σεις οι πνευματικοί διορθόνετε τον τοιούτον με πνεύμα πραότητος, προσέχων εις σεαυτόν, μη και συ πειρασθής.

Ο απόστολος Παύλος προτρέπει τους πνευματκούς αδελφούς (πρεσβύτεροι - διάκονοι αλλά και κάθε πνευματικό αδελφό) να διορθώνουν αδελφούς που από λάθος έπεσαν σε κάποιο αμάρτημα. Συγκεκριμένα το αρχαίο κείμενο χρησιμοποιεί την λέξη "καταρτίζετε". Για να καταρτίσεις κάποιον θα πρέπει να τον πλησιάσεις, να τον συγχωρέσεις, να τον καταλάβεις, και σιγά σιγά να του δώσεις να εννοήσει και να "μάθει" τον σωστό δρόμο. Οπως κάνει ο ιατρός στον ασθενή του, που αφού του δώσει τις πρώτες βοήθειες, μετά κάνει τις απαραίτητες εξετάσεις και έπειτα δίνει την αγωγή από συνδιασμό φαρμάκων, και παράλληλα με την εξέλιξη της νόσου προσαρμόζει και την αγωγή μέχρι ο ασθενής γίνει τελείως καλά. Ομοια γίνεται και με τον αδελφό που απερισκέπτως "έπεσε" σε κάποιο αμάρτημα. Οι πνευματικοί αδελφοί ας τον καταρτίζουν με πνεύμα πραότητας ώστε να επιστρέψει με τον καρπό του Αγίου Πνεύματος. Η "διόρθωση" ή "κατάρτιση" αυτή θα πρέπει να φέρει ευλογία και αποκατάσταση και όχι διχόνια και ανησυχία.

Αλλήλων τα βάρη βαστάζετε και ούτως εκπληρώσατε τον νόμον του Χριστού. Διότι εάν τις νομίζη ότι είναι τι ενώ είναι μηδέν, εαυτόν εξαπατά.

Ο απόστολος Παύλος προτρέπει τους πιστούς να βαστάζει ο ένας τα βάρη του άλλου. Απαραίτητη προϋπόθεση για να βαστήξω είναι να γνωρίζω τα βάρη του άλλου. Προϋπόθεση για να γνωρίσω τα βάρη του άλλου είναι να έχω κοινωνία μετ' αλλήλων. Το να βαστάζω τα βάρη του άλλου σημαίνει οτι γίνομαι συμμέτοχος του προβλήματός του (όσο αυτός μου το επιτρέπει και όσο αυτός με εμπιστεύεται). Αν δεν πλησιάσω τον αδελφό μου, δεν μπορώ να γίνω συμμέτοχος των βαρών του ούτε μπορώ να βαστήξω τα βάρη του. Οσο πλησιάζω τον Χριστό τόσο φεύγουν οι αγωνίες, τα άγχη, οι φοβίες, και μπορώ να πλησιάσω τον αδελφό μου και να τον βοηθήσω.

Αλλ' έκαστος ας εξετάζη το εαυτού έργον, και τότε εις εαυτόν μόνον θέλει έχει το καύχημα και ουχί εις τον άλλον· διότι έκαστος το εαυτού φορτίον θέλει βαστάσει. Ο δε κατηχούμενος τον λόγον ας κάμνη τον κατηχούντα μέτοχον εις πάντα τα αγαθά αυτού.

Ο καθένας ας εξετάζει τον εαυτόν του, πως εργάζομαι; πως συμπεριφέρομαι; πόσο μπορώ να πλησιάσω τους άλλους; πόσο μπορούν να με πλησιάσουν οι άλλοι; Ο χριστιανός θα πρέπει αν κοιτάζει στο ευαγγέλιο που είναι ο καθρέπτης και να προσεύχεται στον Κύριο να διορθώσει τις αδυναμίες του.

Μη πλανάσθε, ο Θεός δεν εμπαίζεται· επειδή ό,τι αν σπείρη ο άνθρωπος, τούτο και θέλει θερίσει· διότι ο σπείρων εις την σάρκα εαυτού θέλει θερίσει εκ της σαρκός φθοράν, αλλ' ο σπείρων εις το Πνεύμα θέλει θερίσει εκ του Πνεύματος ζωήν αιώνιον. Ας μη αποκάμνωμεν δε πράττοντες το καλόν· διότι εάν δεν αποκάμνωμεν, θέλομεν θερίσει εν τω δέοντι καιρώ. Άρα λοιπόν ενόσω έχομεν καιρόν, ας εργαζώμεθα το καλόν προς πάντας, μάλιστα δε προς τους οικείους της πίστεως.

Ο,τι σπείρει ο άνθρωπος αυτό και θα θερίσει. Αν σπείρω με καλάμια και άχυρο οταν θα έρθει η φωτιά θα τα καύσει όλα, όχι γιατί ο Θεός είναι κακός αλλά γιατί θα έρθει η φωτιά και εγώ δεν έχω σπείρει σωστά. Σε ότι εργάζομαι σωστά θα σπείρω τον καλό καρπό στην ζωή μου. Γιαυτό και αν κουράζομαι δεν θα πρέπει να αποκάμω γιατί θα έρθει η ώρα που θα θερίσω τον καλό καρπόν.